Gerçek Burada  “Son Buluşma”

Kurtuluş Savaşının son üç gazisi son kez buluşunca Türkiye’de günümüze,  geçmişe, kahramanlık ve vatandaşlık bilinci üzerine eleştirel bir gerçek kaçınılmaz olmuş. Gerçeğin peşine düşen yönetmen son dönemde çokça tartışılan kavramları belgeselin alt metni haline dönüştürmüş.

Her alanda olduğu gibi belgesel sinema alanında da Televizyon  “estetiğinin” iktidarını sürdürdüğü günümüz Türkiye’sinde Yönetmen Nesli Çölgeçen her anlamda gerçek burada diyor. Kurmaca sahnelerin, dramatizasyonların tuzağına düşmeden gerçeğin kendi öyküsünün büyüsünün sunulduğu  “Son Buluşma” belgeseli, son dönemlerde sinema salonlarıyla buluşan “belgesel film” örnekleri içinde belgesel sinemanın daha iyi anlaşılması için seyredilmesi gereken bir yapıt. Televizyon estetiğine prim vermeden açıkçası çığırtkanlık ve duygu sömürüsü yapmadan, seyircinin beğenisi değil gerçeğin öyküsünün kurgulandığı belgesel sinemacı tavrıyla tuzaklara düşülmeyen bir “Son buluşma”

Yaşayan son üç Kurtuluş Savaşı gazisinin son günlerinde çekimi gerçekleşen belgeselde, kahramanlık da, dostluk da, yurt sevgisi de, insanlığa dair sözle ifade edilemeyen tüm duygular, gerçeğin kendi öyküsünden sapmadan, abartısız, hamaset duygusuyla değil, insani bir boyutla anlatılıyor. Üç “Kahramanın” günümüz dünyasıyla çokta uzlaşmayan sade, yalın ve basit ama insani yönleri ağır basan dünyaları günümüz dünyasının paraya dayalı çıkarcı biçimine ağır bir eleştiriye dönüşüyor. Kentte yaşanan anlamsız karmaşa yanında kendilerine kurdukları basit dünya yoluyla daha 100 yılı doldurmadan unutulan beklide unutturulan Cumhuriyet bilinci, heyecanı, emperyalizmin paylaşımcı ve yok edici stratejilerinin yanında yurttaşlık bilici “kahramanların” hayatlarının nasıl vazgeçilmez bir parçası olduğu ajitasyonsuz sevecenlikle seyirciye ulaşıyor.

Yönetmen Nesli Çölgeçen bakış açısındaki sağlamlığı, Çorumlu Gazi Ömer Dede’nin  kentin valisiyle okulunun yapılması için bilmem kaçıncı kez görüşmeye giderken kamerasını kapının dışında bırakması filmin gerçeklik duygusuna yaptığı katkı tartışılmaz. Kameranın yüzüne kapanan kapı, bir kez daha yönetmenin televizyon estetiğinin tuzaklarına düşmeden filmin kapısını da her  tür popülist yaklaşımlara kapattığının göstergesine dönüşüyor.

Son Buluşma filmi gerek yakın tarihimize bakışı gerekse bugünün Türkiye’sinde giderek yok olan değerlerimizin derin ve ince eleştirisini görmek, belgesel sinemaya daha doğru bir pencereden bakış açısından mutlaka seyredilmesi gereken bir yapıt…

Belgeselfilm.com

Editör

M. Adil Yalçın