Hayata nasıl bakıyoruz? Gördüklerimize yüklediğimiz anlamlar hangi değerlendirme parametrelerimizden geçerek ifade buluyor?

Herşey, içinde bulunduğumuz zaman ve mekan boyutuyla doğrudan ilgili. 21.yüzyılda yasiyoruz. Dogdugumuz ülke,içinde bulundugumuz kültür,bize ögretilenler,günümüz insanlığının global degerleri vs. Bütün bunlar gözümüze ilistirdigimiz gözlügün caminin yapisini olusturmuyor mu?Ve o camdan geçen görüntülere göre hayati algilamiyor muyuz?
Sanat da algiladigimiz dünyanin müzik,resim,heykel ya da sinema gibi tekrar bu dünyaya dönüstürülmesi degil mi?
Tam bu noktada belgesel sinemaya baktigimizda durum çok daha ilginç ve çetrefilli olmaya basliyor.
Karsimizda görkemli Misir piramitleri var örnegin.Çölün orasinda binlerce yildir zamana karsi koyarak gelmisler.Size
neler fisildiyorlar?Ve siz bu fisiltilari elinizdeki kamerayla kaydedip baskalarina nasil anlatacaksiniz?Iste ilginçlik ve çetrefillik burada basliyor.
Siz binlerce yil önceki Misir vatandasi degilsiniz ki.Bu da onu asla anlayamayacaginiz anlamina gelir.Önünüzde duran devasa piramitler geçmis ve simdinin örtüstügü bir zaman paradoksu.Ama gözlükleriniz simdiye ait ve geçmis anilarinizda bile degil.Belki de o eserlerin karsisinda durdugunuzda adrenalininizin yükselmesine neden olan faktör bu?
Iste simdi konsantre olun,bütün algilarinizi,bilgilerinizi,arastirmalarinizi,her türlü donaniminizi
hayalgücünüzün potasinda eriterek kameranin start dügmesine basin.Belgesel filminiz basliyor.